خشت خشت دل

بابا برقی

bandband — Mon, 16 Jul 2007 06:06:18 GMT

لامپ اضافی خاموش ./ به علت کثرت منورالعقول

طرح خصوصی سازی _ انرژی های جدید ./ روح میرزا ملکم شاد

در پشت قال قال گویان قایم شوید

رنگ بی رنگی . لی لی لی لی حوضک

جماعت قنویتی و سندباد رکس سوار ./ زنده باد ملا پاپیونی !

تاس وشامپاین ./ دومینو و بلک و اند وایت ./ زنده باد جزیزه لختی ها !

پشت زمین هنوز پرنورتر است . قمرهای مصنوعی بیشتر است

که اینجا شمع انقلابی خوبان را شاعر کرد

از چه و چه و چریک چریک چرتیه چپ چاخان وچه و چه و چه.

که چی ؟ آخرشم هیچی!

کتابخانه چیچک هم که بسته شد .

عکس روتوش شده چه گوارا توی کیف !

مهم است کاسه لیسی و قال الراسل قال المارکس قال ال... گفتن .

اروغ ادبی / نوش جان رنج بازو

احکام پارادوکسیکال

تمسک کنید فرزندان حافظ و مولانا

خامه خام

شیرینک های خفته قلمی قلم دستشان می دهد و این سیاست گذاران ماده پرست

لباسی که به قامت ادب جر خورد

دانسینگ درویش ! می خندی ؟ باید ....

ترم تابستانه موسیو ( ــ ــ )

یک شبه عاشق شوید عارف شوید حلاج شوید در گوگل سرچ کنید

این است رسم قلندران عافیت طلب

بیشتر مزه کن مثل شعری که نمی فهمی

اگر میان شکم مشبک شده آنها سیر شدی

قول می دهم به احترامت یک پرده سکوت کنم

دوست من!!!

خواهش می کنم کمی در ذهنت خلسه کن.

کات __لطفا یکی چراغ ها را روشن کند.

عابر

bandband — Mon, 30 Apr 2007 22:31:18 GMT

با ما می توان تفاوت را احساس کرد . حتی می توان جلوی دماغ را دید . کافی است با هم قدمی بزنیم . التبه توصیه می کنم کفش ساق دار یا چکمه بپوشید . چون امکان داره من از باریکه های آب عبور کنم . آه که چه لذتی داره .!

شالاب شولوب ... شالاب شولوب ...

آسمان نم نم روشن و باران کم کم پا می گیرد . البته باید اعتراف کنم که کمی گرسنمه و برای شروع نیاز به انرژی بیشتری دارم . (شبهایی که خوابم نمیبره تا صبح احساس ضعف دارم) به اولین جایی که برمی خورم کافه جاوید است شاید به چشم شما هم خورده باشد . روی تابلوی رنگ پریده بالای در آن دیدم .

پیرمرده خرفت بد بو که از دیده شدن دندان های زشت و شکسته اش هیچ اباعی نداشت با خنده مضحک اش غذا را برایم آورد و بدون تعارف روبروی من نشست وبه حرفها و قصد من از آمدن به آنجا می خندید.

میگوید اهل دریاست ماهی گیر بوده است ... گویی مثل پدرم خاطره های او نیز تمامی نداشت . نمیدانم با چه احساسی غذا را می بلعم فقط با تکان دادن سر حرفهای او را تایید می کنم . حرفش را قطع می کنم و تنگی وقت را بهانه برای رفتن.

نفس عمیقی از رضایت می کشم و راهم را ادامه می دهم .

همه چیز خیلی خوب جای خودشون قرار داشتن می شد زیبایی را احساس کرد تفاوت عامل ایجاد آن است دراین عصر بدگمانی . بگذارید کمی حوزه فکری شما راعوض کنم .

پذیرش جهان با همه ارزش هایش . آرمان خواهی . خود را معیار و دیگری را خلاف معیار قرار دادن یه تسلسـل بیـن بیـداری و خـواب.

باید بلند بلند فکر کنی تا روی پا ایستاده ای نباید ایستاده فکر کنی تا وقتی که همه برای تو ایستاده اند . بی اختیار قدم هایم تند تر می شود . جدیدا اینجور موقع ها یاد فیلم های تارانتینو می افتم (سگدونی) . هراس غریبی وجودم را ناخواسته فرا می گیرد . چیزی شبیه تنفر سرشار از وحشت .... تصاویر رژه می روند . افکار مالیخولیایی ذهنم را می جوند . نمی توانم بر آنها چیره شوم – اَه . من که این عادت را ترک کرده بودم !

باید سعی کنم دودستی حواسم را پرت کنم مثل سنگینی دست پدر که – نه .

باز ورق می خورم . درخت را کمی عمییق تر نفس می کشم سرفه می کنم ریه هایم جنبه ی پاکی نم زده را ندارد. آفتاب از لای برگها چشم چرانی می کند گویی نفس تنگی های مزمن اش را بر حقارت زمین سرفه می کند- سرفه می کنم . سرفه هم که می آید تنهایم .

حس غریبی دارند این جاده. با این که خاک و زمین را مؤنث فرض کرده اند، اتمسفر سنگین و ماندگاری از مردانگی این جنگل را پوشانده

گام ها با نگاهم موزون تر و خستگی پاهایم که به بدن سرایت کرده مشهود است .

جاده از راست می لغزید و جنگل از چپ در هوایم می گندید و این منم که چون همیشه در تلاطمم مثل التهابی که در تمامی طول مسیر سایه به سایه ام گذشت مرا نظاره می کرد . پایانی دوباره ولی این بار سبز و خیس مثل تمام حسی که از ابتدا در سرزمین گیله مرد با من بود از لاهیجان تا رشت !

و من لبریز از احساس بی پایان چون دیوانگان انگشتانم را به تقلید از فاتحان در هوا می خندانم.

از شهر مترسک ها می آیم

از سایه پرچین های کاغذی

***

اینجا قار قار کلاغ خش داراست

بی صدا بی رنگ ...

نشان به آن نشان.

یک کلاغ برای دیدن

یک کلاغ برای اندیشیدن

یک کلاغ برای انتخاب

وبا زتکرار چهل کلاغ !

***

دیوارهای مسموم و پنجره های خیانت کار

و چشمی که کافر است.

چند باره

bandband — Wed, 04 Apr 2007 22:24:18 GMT

مقایسه ممنوع

آقا سیگارتو خاموش کن

مگر نمی بینید

اینجا مکانی عمومی است

من در حال گذار هستم

بگذار ریش هایم را مرتب کنم

دیگر از تکرار افتادن به چشم

نگاهم را نمی دزدم

شعرم را نمی ریزم

من هنوز خواب رنگی می بینم

شما مثل اسب ایستاده می خوابید

و صدایم را کسی پرسید

که خوابی نمی دید

بگذارید اعترافی بکنم

پای دلم لنگ می زند

وای دیوار !

توش موش گوش . ش یواش

....

لطفا سکوت را رعایت کنید

الاغ مشغول مطالعه است !

هگل می خواند این مادر مرده

کت شلوار، انجمن را زیر پوستی می شود

خاتون مجلس برای مو قشنگ چشمک می زند

دیگر شبهای غزال نوستالژی ندارد

ببینم امشب مهمون کی هستیم

خودم می سازمت

بزن تو رگ روشن شی

در گستره تفکر علفی شما

گوسفند هم به بلوغ می رسد

با این همه من هم مثل سگ نه !

مثل گاو

کنار دیوار شما شاشیدم

اشتباه تکراری

bandband — Fri, 02 Feb 2007 12:26:18 GMT

دزدیده شدن یک لبخند

پشت لحظه های تردید

به تاراج رفتن یک حس زیبا

درپَسِ شوق پریدن تا اوج وفا

چه اتفاق عجیبی

چه مهمانی خوبی

حالا که میان من وتو تکرار اشتباه عادی شده است

بین این شب و روزگار من سیاهی جناس شده است

زیر نور شب خواب سایه ام خمیازه می کشید

و چشم های من بود که از فرط خستگی درد می کشید

مرا با کدام ملاک

کدام قانون سنجیدی؟

که بعد عمری ، پریشانیم را نفهمیدی

من اصالتم را به غیر نداده ام

ولی تو رفتی و مغرورانه خوابیدی

آری تو بخواب - من - نگهبانم

من همیشه برای آرزوهای تو بیدارم

وقتی تو خوابیدی و دلت سنگ شد

گویی بر خدا هم عرصه تنگ شد

تو خوابیدی و دلخوشیم با تو خوابید

گویی درآن هنگام کسی پشت دلم را به خاک مالید

حال بگذار من برایت پیغام بدهم

می خواهی بگویم دلم را لخت کنند ؟

هوم ! چه توهم غریبی

تو را هر لحظه دورتر می شنوم و صدایت کورتر می شود

بگذار دردم را نگه دارم برای خودم

« این سوختن بهتر از افروختن است. »

من نه منم ...

bandband — Wed, 03 Jan 2007 10:20:18 GMT

حسرت اسم پسری است بی حوصله

از مدتها مبتلا به گلو درد است

گلویش چرک دارد

تاکنون طعم چرکی پشت گلویش پنهان است

او حتی از لجن گلویش به کسی چیزی نمی گوید

از ترس گندیدن

به دورِ اعتقادش پیله تنیده است

......................

با پوزخند به او می گوید

صد حیف

که تا یخت وا بشود

خمیده ای خواهی شد که مردگان عصایت می دهند !

.........................

حال چه کنم ؟

محبوس در میان آدمکانی که از ترس همسو نشدن برسینه سوخته شان داغ میزنند

به خود که می آیم

صف انتظار پر از دانشجویان کافوری

و افسون فرشتگان بزک کرده

........................

ای نیمه راه

روزه ات قضا شد!!!

طرح نو

bandband — Wed, 13 Dec 2006 13:13:18 GMT

همانند بهت زده ای که در تاریکی شب

تنها برق چشم میبیند و

صدای زوزه گرگ

................

هی ماه می تونی تا صبح بیدار بمونی

به خورشید بگو من گریه نکردم!!

خواب

bandband — Mon, 04 Dec 2006 19:46:18 GMT

خواب رنگی پیش کش می کنم

منی که نخوابیده خواب می بینم

ای روشنی خواب های سیاه و سفیدم.

....

هشدار بی کلام!

این همه روبروی رویای خسته من لبخند نزن

برای خوابیدن گوسفند کم می آورم

نگاه کن به بالا

ماهم را در آسمان آتش زدند!

شکایت

bandband — Mon, 27 Nov 2006 18:04:18 GMT

فراش واژه های من

این آبله

این حسرت مدام را ز من بزدا

کاش نام او را داشتم

تا این قدر بی تفاوت ازمن عبورنکند

او را دَرک به دَرَک رفته است و احساس بی اساس

نیازم را خفه کرده در گلویم

و قافیه را مصلوب درکلامم

نقطه سر خط جمله تمام شد

بگذار پرانتز را ببندم

اگر ادامه بدهم

دلم را به سیخ می زند

هویت

bandband — Fri, 17 Nov 2006 08:22:18 GMT

سوار بر آسانسور خیال

مرا بالا ببرید

من بزرگ نیستم

من هر آنچه باور دارم

از یاد میبرم .

نگاه کن چه با غرور راه می رود

خرامان خرامان چشم می چرخاند

پرچم بالا می برد

برشمشادهای خم شده ریسه می دواند

و از سوسوی تاریکی ها دل شب زده مرا هو می کند

هنوز بالا می روم

تاب نمی آورم

مغز در گل و لای رفته را غشو می دهم

پرواز ماهی خیال

هنوز جولانگه اوست تا بی انتها

در گرگ و میش این عصر درنده خو

نم نمک پوست عوض میکند

و می پیچد به خود این زبان بریده

در میان ازدحام درخود ناله می کند

و درگوش خدا جیغ می زند

پس حرارت کو!

برایم طنز دستچین می کند

کناره که می کشی

لفظ قلم برایم حرف می زند

چه مانده برایم جز این پس مانده ها

و تمام شب و روز با خود سبک سنگین می کنم

وبرای تو می گویم همیشه

پاس خواهم داشت غربت کلامت را

بدان سان که ولوله تمام حجم مورچه ای را بگیرد

بی کس و بی مصرف حمل می کند تنها پای برجای مانده اش را

و اما اکنون ...

مغزم روی تخته سنگ شطرنج می بازد و

قبر چهار دیواری که شکل موزون هندسی ات مات می شود!!!

تفتیش بی اساس

bandband — Fri, 03 Nov 2006 17:55:18 GMT

دست تکان می دهد

بوسه مسخره اش را برایم فوت می کند

و میرود با هزاران خاطره در هم شکسته

من آنها را شکسته ام

ببینم!

درست است با همین دست چپم آنها را شکستم

چون با دست راست نوشته ها ی به ته خط نرسیده جر خورده ام را جمع میکردم

<<چرت و پرت می بافد >>

دستهایم را به دور خود قلاب می کنم

نمی خواهم کسی ببیند

انگار دوباره قلبم خود زنی کرده است !

افکار ملال آور زنجیر بسته اند

ستیزی دوباره

اینجا جبهه جنگ دستهای گناه کار است

آنچه آتش به دلم میزند اینک , هر دم

بیستون را به یاد بیاور

انتقام دست فرهاد اینچنین خارش کرد

نیزه ای حول محور وجودم ساعت شماره میکند و خود را بالا میکشد

هفت

هشت

نه

و با هر بار که به انتها می رسد

یه دور دیگر طناب اش رو بر تن استخوانی مضحکم تاب می دهد

در شب نیمه سرد پاییزی

به حیاط می نگرم

کرچک های باغچه شیهه می کشند

گویی آنها هم بر شب پره های وجودم قرعه می زنند

خوابم نمی برد

گوشم فرودگاه صداهای بی صداست

افکار در مغزم جــــــــــــر می خورند

باور نمی کنی

اما من له له سگان جوب گرد هرزه گو را میشنوم

من پچ پچ

من طعنه الاغ را درک کرده ام

هر طرف می نگرم از چپ و راست

همه جا چشم خبر چینی هست

دوباره گــر گر فت

باز آتشفشان بر تن خود زخم می زند

هان !

آقایان ! هان !

کشته مرده های دو رویی و خیانت و نیرنگ

از شما می خواهم

لاف حق خواهی نزنید

ای به گل نشستگان پستو گزین